Tijdens het achterbanoverleg op maandag 12 december 2011 heeft ons partijraadslid Mireille Horden een terugkoppeling gegeven van de laatste partijraad. Deze heeft plaatsgevonden op zaterdag 10 december in Maastricht en had als thema 'Europa'. U vindt hier de bijdrage van Mireillen Horden.
Partijraad Europa
Datum 10 december 2011-12-11
Locatie Het Gouvernement, Maastricht
Exact 20 jaar na de Europese Raad in Maastricht wordt vandaag de partijraad gehouden in dezelfde zaal als waar toen het Verdrag van Maastricht besproken werd.
Na inleidingen door de burgemeester van Maastricht Onno Hoes, partijvoorzitter Benk Korthals en fractievoorzitter Stef Blok gaf onze minister van buitenlandse zaken Uri Rosenthal zijn visie op de gebeurtenissen in Europa, zoals die zich nu voordoen. Europa zit nog niet in de hearts and minds van burgers en verre buitenlanden. Chinezen zien ons niet als Europeanen, maar als westerlingen.
Wat Nederland wil, is al breed in de pers uitgemeten:
- Harde afspraken om de begrotingstekorten in de teugels te krijgen
- Landen in problemen moeten harde toezeggingen doen om de problemen op te lossen
- Een sterke eurocommissaris
- Een betrouwbare brandgang in de vorm van een fonds om financiële problemen op te lossen.
Europa is uiterst belangrijk voor Nederland. Het CPB heeft berekend, dat de Europese interne markt de Nederlander ruim een 13e maand oplevert. Onze welvaart is gebaseerd op de handel met het buitenland en dat moeten we vooral zo houden. Je kunt wel gaan praten over MVO en mensenrechten, maar die staan niet op zichzelf. We moeten met andere landen samenwerken op concrete resultaten. We gaan niet uit van een superstaat Europa, maar van een Europa dat ‘staat’.
Volgende spreker was Arend-Jan Boekesteijn, voormalig TK-lid, historicus en politiek commentator.
Hij stelt zich voor als vroeger-euroscepticus.. Vroeger dacht men, dat Europa moest leiden tot een statenunie naar Amerikaans model. Maar anders dan daar zocht men in Europa de kracht in de verscheidenheid. Op dit ogenblik zijn er verschillende denkscholen:
- Groep die Europa wil ontbinden
- Groep van de neuro en de zeuro
- Groep die de euro wil redden
De eerste 2 groepen creëren grote problemen met de handel. Voor ons land niet erg handig, omdat Nederland meer naar Italië exporteert dan naar alle BRIC-landen samen. Ook zijn het bank- en verzekeringswezen binnen Europa tezeer met elkaar verweven geraakt om deze nog los te kunnen koppelen. Arend-Jan vat samen: ik ben niet gek, dus ik ben vóór euro-behoud.
Het verschil in noordelijke en zuidelijke eurolanden is er inderdaad. Het beeld bestaat, dat de zuidelijke landen spilziek zijn geweest, terwijl de noordelijke landen erg zuinig waren. Ook hier zijn kanttekeningen. Spanje had een 2 x zo lage schuld als Duitsland. Daarbij heeft het noorden ook geprofiteerd van de zuidelijke ‘spilziekte’. Wat de eurozone nu zal kunnen schaden is de Engelse pond. De enige reddingsoptie is om de zwakke landen te steunen in effectieve hervormingen. Maar de sluizen van de ECB moeten niet direct open. Dan valt nl. de druk te snel weg. Alleen stapsgewijs kunnen hervormingen effect hebben. Tot nu toe was het zo, dat men 85% van de stemmen nodig had om sancties erdoor te krijgen, nu is er 85% nodig om een sanctie tegen te houden.
Vanuit de partijraad komen verschillende euro-gevoelens naar voren:
- Euroscepticus: is het nu allemaal wel zo goed voor ons?
- Eurofiel: doel is een steeds hechtere eenheid voor de volkeren van Europa
- Euro-idealist: Als Europeanen hebben we een ideaal, nl. dat je elkaar aan de grens niet de koppen inslaat.
- Eurorealist: Europa is een gegeven. De jeugd van vandaag weet niet beter meer, dan dat Europa binnen Nederland een bestuurslaag is.
- Euro-optimist: Hij heeft het vertrouwen, dat we met Europa op de goede weg zijn.
Maar niemand is negatief.
Een andere discussie is, of Europa een doel op zich is, of een middel. Hier wordt later geconcludeerd, dat deze discussie niet juist is. Europa heeft kerntaken en als Europa alleen een doel zou zijn, dan komen deze kerntaken in het gedrang. Europa is van levensbelang, daar zijn echt Nederlandse belangen mee gemoeid. Zelfs de Europese crisis heeft zijn voordeel: Europa is groot geworden door crises. Groot worden kun je alleen als je met kleine stapjes struikelend vooruit gaat. En deze crisis heeft Europa maar weer eens op de agenda gezet.
Bij stelling 10 wordt gesproken over een kleinere Europese Commissie: mocht dit zo gebeuren, dat zullen de grote lidstaten een te grote claim gaan leggen op het beleid. Een land is herkenbaar en zichtbaar door zijn eigen Eurocommissaris. Dit is ook een kans om burgers meer betrokken te krijgen bij Europa.
Immigratie- en asielbeleid.
Hierover wordt een korte presentatie gegeven door Cora van Nieuwenhuisen, onze TK-woordvoerder op dit gebied. Belangrijkste mantra is om de Europese buitengrenzen goed te bewaken. De opvang moet op een veel hoger plan. Voor het overgrote deel zijn het geen politieke asielzoekers, die naar Europa willen, maar asielshoppers. Er wordt meer verdiend met mensensmokkel dan met drugshandel. Terugsturen naar landen is op dit moment niet makkelijk, omdat in de bilaterale verdragen vaak alleen gesproken wordt over ‘vrijwillige’ terugkeer. Belangrijk is, dat het opvangsysteem voor asielzoekers in alle landen op gelijk niveau komt.
Ons sociale zekerheidsstelsel trekt ook immigranten aan. Onlangs wilde men in Vaals de stelling ‘Recht op werk geeft recht op uitkering’ verlaten. Minister Kamp is hier mee bezig. Een inschrijving in het GBA moet niet meer automatisch recht geven op een bijstandsuitkering. Ook Amsterdam wil redelijke eisen stellen aan mensen die naar Nederland komen. Je zou eerst een paar jaar gewerkt moeten hebben, voordat je recht hebt op een uitkering.
Ook deze zaken moeten Europees geregeld kunnen worden. Als we de Europese buitengrenzen goed bewaken, dan kunnen we als Europa ook gezamenlijk verantwoordelijkheid nemen.
Als afsluiters voeren Hans van Baalen en Klaas Dijkhoff (woordvoerder Europese Zaken) het woord, waarna de partijvoorzitter Benk Korthals de vergadering afsluit.
Mireille Horden